Edward VII, panujący jako Król Wielkiej Brytanii i Irlandii oraz Cesarz Indii, był postacią o znaczącym wpływie na przełom XIX i XX wieku. Urodzony 9 listopada 1841 roku, na styczeń 2026 roku ma 184 lata. Jego długoletnie oczekiwanie na tron, trwające niemal 60 lat jako Książę Walii, naznaczone było zarówno skandalami obyczajowymi, jak i dyplomatyczną biegłością, która przyczyniła się do powstania Entente Cordiale. Był synem królowej Wiktorii i księcia Alberta, a jego małżeństwo z Aleksandrą Duńską zaowocowało sześciorgiem dzieci.
Najważniejsze fakty:
- Wiek: Na styczeń 2026 roku ma 184 lata.
- Żona/Mąż: Aleksandra Duńska.
- Dzieci: Sześcioro dzieci, w tym przyszły król Jerzy V.
- Zawód: Król Wielkiej Brytanii i Irlandii, Cesarz Indii.
- Główne osiągnięcie: Dyplomatyczne wysiłki, które przyczyniły się do powstania Entente Cordiale; modernizacja sił zbrojnych i zapoczątkowanie Ery Edwardiańskiej.
Edward VII: Król, Dyplomata i Arbiter Elegancji
Dane osobowe i pochodzenie
Prawdziwe imiona przyszłego monarchy brzmiały Albert Edward. Otrzymał je na cześć swojego ojca, księcia Alberta, oraz dziadka ze strony matki, księcia Kentu. Choć oficjalnie panował jako Edward VII, w kręgu rodzinnym był czule nazywany „Bertie”. Król Edward VII przyszedł na świat 9 listopada 1841 roku o godzinie 10:48 rano w Pałacu Buckingham w Londynie. Na styczeń 2026 roku od tego wydarzenia mija 184 lat. Jego panowanie obejmowało okres od 22 stycznia 1901 roku do jego śmierci 6 maja 1910 roku. Zmarł w wieku 68 lat w Pałacu Buckingham i został pochowany w kaplicy św. Jerzego w Windsorze.
Dzieciństwo i młodość
Królowa Wiktoria i książę Albert zaplanowali dla swojego syna, Alberta Edwarda, rygorystyczny program edukacyjny. Niestety, młody książę nie spełniał ich naukowych ambicji, co prowadziło do narastających napięć w rodzinie. Po śmierci męża, królowa Wiktoria obwiniała syna o doprowadzenie księcia Alberta do grobu, przypisując mu odpowiedzialność za jego skandale obyczajowe.
Długowieczność jako następca tronu
Edward dzierżył tytuł księcia Walii i był brytyjskim następcą tronu przez niemal 60 lat. Ten długi okres oczekiwania na koronę, wynikający z długowieczności jego matki, królowej Wiktorii, sprawił, że stał się on symbolem próżniaczej elity. Jego oficjalne panowanie jako Edward VII rozpoczęło się 22 stycznia 1901 roku, po śmierci królowej Wiktorii.
Objęcie tronu
Po śmierci królowej Wiktorii 22 stycznia 1901 roku, Albert Edward wstąpił na tron jako Edward VII. Wybór imienia był świadomą decyzją – odrzucił sugestię matki, by panować jako Albert Edward, aby w ten sposób nie umniejszać statusu swojego ojca. Jako monarcha, Edward VII został królem Wielkiej Brytanii, dominiów brytyjskich oraz cesarzem Indii.
Życie Prywatne i Rodzina
Małżeństwo z Aleksandrą Duńską
10 marca 1863 roku, w kaplicy św. Jerzego w Windsorze, książę Albert Edward poślubił księżniczkę Aleksandrę z Danii. Ich małżeństwo było ważnym wydarzeniem w życiu monarchy, choć nie wykluczało licznych romansów z jego strony.
Liczne romanse i kochanki
Edward VII słynął z prowadzenia niezwykle bujnego życia towarzyskiego, które obfitowało w liczne romanse. Szacuje się, że miał co najmniej 55 kochanek. Wśród jego partnerek znalazła się Alice Keppel, której prawnuczka, Camilla Parker Bowles, została później żoną obecnego króla Karola III. Jego związki poza małżeńskie często budziły zainteresowanie i kontrowersje.
Potomstwo
Para królewska, Edward VII i Aleksandra Duńska, doczekała się szóstki dzieci. Byli to: Albert Wiktor, Jerzy V (następca tronu), Ludwika, Wiktoria, Maud oraz Alexander John. Śmierć najstarszego syna, Alberta Wiktora, w 1892 roku, była dla Edwarda ogromnym ciosem. W liście do matki pisał wówczas, że oddałby własne życie za syna, gdyż swojego nie cenił wysoko.
Edukacja i Rozwój
Studia na prestiżowych uczelniach
Droga edukacyjna Alberta Edwarda była starannie zaplanowana. Przed studiami w Anglii, na początku 1859 roku, odbył podróż edukacyjną do Rzymu. Latem tego samego roku spędził czas na Uniwersytecie w Edynburgu. Następnie, od października 1859 roku, kształcił się w Christ Church w Oksfordzie, a od 1861 roku kontynuował naukę w Trinity College w Cambridge.
Kariera i Panowanie
Modernizacja armii i floty
Jako król, Edward VII odegrał istotną rolę w modernizacji brytyjskich sił zbrojnych. Pod jego panowaniem przeprowadzono unowocześnianie brytyjskiej floty (Home Fleet) oraz reorganizację armii, która była odpowiedzią na doświadczenia wojny burskiej (1899–1902).
Dyplomacja i „Peacemaker”
Dzięki biegłości w językach francuskim i niemieckim oraz licznym wizytom zagranicznym, Edward VII zyskał przydomek „Peacemaker”. Jego dyplomatyczne wysiłki przyczyniły się do powstania Entente Cordiale, kluczowego sojuszu przed wybuchem I wojny światowej.
Era Edwardiańska
Panowanie Edwarda VII zapoczątkowało nową epokę w historii Wielkiej Brytanii, nazwaną Erą Edwardiańską. Charakteryzowała się ona gwałtownym rozwojem technologicznym oraz znaczącymi zmianami społecznymi, kształtując oblicze kraju na nadchodzące lata.
Podróże i Misje Dyplomatyczne
Tournée po Ameryce Północnej
W 1860 roku, jako Książę Walii, Edward odbył pierwszą w historii wizytę brytyjskiego następcy tronu w Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. Spotkanie z prezydentem Jamesem Buchananem znacząco przyczyniło się do poprawy relacji brytyjsko-amerykańskich.
Wyprawa do Indii
W latach 1875–1876 Edward odbył ośmiomiesięczną podróż po subkontynencie indyjskim. Podczas tej wyprawy zyskał uznanie za traktowanie wszystkich ludzi z szacunkiem, niezależnie od koloru skóry. Krytykował również brytyjskich urzędników za złe traktowanie mieszkańców Indii.
Podróż na Bliski Wschód
Krótko po śmierci ojca w 1861 roku, matka wysłała go w podróż na Bliski Wschód, obejmującą Egipt, Jerozolimę, Damaszek i Stambuł. Celem tej misji było chronienie brytyjskich interesów w strategicznym Kanale Sueskim.
Zdrowie i Medycyna
Kryzys przed koronacją
Koronacja Edwarda VII, zaplanowana na 26 czerwca 1902 roku, musiała zostać przełożona. Dwa dni przed uroczystością u króla zdiagnozowano zapalenie wyrostka robaczkowego, co stanowiło poważne zagrożenie dla jego życia.
Przełomowa operacja
W obliczu kryzysu zdrowotnego, Sir Frederick Treves przeprowadził radykalną wówczas operację drenażu ropnia w jamie brzusznej króla. Sukces tego zabiegu miał ogromny wpływ na medycynę, wprowadzając operację wyrostka robaczkowego do głównego nurtu praktyki lekarskiej.
Choroba zakaźna w młodości
W 1871 roku Edward zachorował na dur brzuszny. Była to ta sama choroba zakaźna, która, jak się przypuszczało, doprowadziła do śmierci jego ojca, księcia Alberta.
Kontrowersje i Skandale
Skandal w Royal Baccarat
W 1891 roku Edward VII był uwikłany w głośny skandal hazardowy, znany jako Royal Baccarat Scandal. Wyszło na jaw, że brał udział w nielegalnej grze w karty na pieniądze, co wymusiło na nim zeznania w sądzie – bezprecedensowe wydarzenie dla członka rodziny królewskiej.
Sprawa rozwodowa Mordaunta
W 1870 roku król został wezwany jako świadek w sprawie rozwodowej posła Sir Charlesa Mordaunta. Ta sytuacja ponownie wystawiła jego życie prywatne na widok publiczny.
Konflikt z cesarzem Wilhelmem II
Edward VII miał bardzo złe relacje ze swoim siostrzeńcem, cesarzem Niemiec Wilhelmem II. Napięcia osobiste między monarchami przekładały się na pogorszenie stosunków dyplomatycznych między Wielką Brytanią a Cesarstwem Niemieckim, co miało znaczenie w kontekście przedwojennych napięć.
Zamach w Belgii
4 kwietnia 1900 roku 15-letni Jean-Baptiste Sipido próbował zastrzelić Edwarda w Brukseli. Zamach był aktem protestu przeciwko wojnie burskiej.
Styl Życia i Ciekawostki
Arbiter elegancji
Edward VII wyznaczał trendy w modzie męskiej, popularyzując noszenie tweedów, kapeluszy typu Homburg oraz kurtek Norfolk. To jemu przypisuje się również zwyczaj niezapinania ostatniego guzika w kamizelce, co wynikało z jego dużej tuszy – w pasie mierzył 122 cm.
Zamiłowanie do wyścigów konnych
Król był wielkim pasjonatem koni i wyścigów. Jego koń Persimmon wygrał Derby w 1896 roku. W 1900 roku jego inny koń, Diamond Jubilee, zdobył potrójną koronę.
Sandringham Time
Na swojej posiadłości Sandringham House król Edward VII wprowadził specyficzną tradycję „Sandringham Time”. Nakazał, aby wszystkie zegary w posiadłości były przesunięte o pół godziny do przodu, co miało wydłużyć dzień podczas polowań. Ta tradycja przetrwała aż do 1936 roku, kiedy zniósł ją Edward VIII.
Relacje z mniejszościami
Edward VII otwarcie spotykał się i przyjaźnił z żydowskimi finansistami, w tym z rodziną Rothschildów. Takie relacje, w tamtych czasach, często ściągały na niego krytykę, jednak świadczyły o jego otwartości.
Wpływ na kuchnię
To Edward VII wprowadził tradycję jedzenia niedzielnego lunchu, składającego się z pieczonej wołowiny i puddingu Yorkshire, która do dziś jest popularna w Wielkiej Brytanii.
Pasja do cygar i jedzenia
Król był nałogowym palaczem, wypalając około 12 cygar i 20 papierosów dziennie. Słynął również z ogromnego apetytu, co przyczyniło się do jego problemów z wagą i zdrowiem w późniejszym wieku.
Znajomość języków i wsparcie dla sztuki
Biegle władał francuskim i niemieckim, co czyniło go jednym z najbardziej „europejskich” monarchów brytyjskich. Był także patronem wielu teatrów i artystów, często odwiedzając opery i spektakle w całej Europie.
Krytyka biurokracji i reforma
Podczas wizyty w Indiach Edward VII otwarcie potępiał „niegrzeczność i arogancję” brytyjskich urzędników wobec Hindusów. W 1902 roku ustanowił Order Zasługi (Order of Merit), aby nagradzać wybitne osiągnięcia w nauce, sztuce i literaturze.
Poczucie humoru i zainteresowanie technologią
Był znany z towarzyskiego usposobienia i umiejętności zjednywania sobie ludzi, co stanowiło kontrast z surowym wizerunkiem jego matki. Fascynował się nowinkami technicznymi, takimi jak samochody i wczesne telefony.
Symbol epoki
Choć panował krótko, postać Edwarda VII stała się symbolem stabilizacji i dobrobytu przed katastrofą I wojny światowej. Jego panowanie, mimo kontrowersji, zapisało się w historii jako ważny okres transformacji i rozwoju.
Warto wiedzieć: Edward VII był pierwszym brytyjskim monarchą z dynastii Saxe-Coburg and Gotha.
Podsumowanie życia Edwarda VII
| Okres | Wydarzenie |
|---|---|
| 9 listopada 1841 r. | Narodziny jako Albert Edward w Pałacu Buckingham |
| 1859 | Podróż edukacyjna do Rzymu, studia na Uniwersytecie w Edynburgu |
| Październik 1859 | Rozpoczęcie studiów w Christ Church w Oksfordzie |
| 1861 | Rozpoczęcie studiów w Trinity College w Cambridge |
| 10 marca 1863 | Ślub z Aleksandrą Duńską |
| 1870 | Wezwanie jako świadek w sprawie rozwodowej Sir Charlesa Mordaunta |
| 1871 | Choroba na dur brzuszny |
| 1875–1876 | Ośmiomiesięczna podróż po subkontynencie indyjskim |
| 1891 | Uwikłanie w skandal w Royal Baccarat |
| 1892 | Śmierć najstarszego syna, Alberta Wiktora |
| 4 kwietnia 1900 | Zamach w Belgii |
| 22 stycznia 1901 | Objęcie tronu jako Edward VII |
| 1901–1902 | Reorganizacja armii po wojnie burskiej |
| 26 czerwca 1902 (przełożona) | Planowana koronacja; diagnoza zapalenia wyrostka robaczkowego |
| 1902 | Ustanowienie Orderu Zasługi |
| 6 maja 1910 | Śmierć w Pałacu Buckingham |
| (po 6 maja 1910) | Pochówek w kaplicy św. Jerzego w Windsorze |
Edward VII, mimo długiego okresu oczekiwania na tron, jako monarcha odegrał kluczową rolę w modernizacji Wielkiej Brytanii i kształtowaniu relacji międzynarodowych. Jego panowanie, choć krótkie, wyznaczyło erę zmian i stabilizacji przed nadchodzącymi globalnymi konfliktami, a jego życie prywatne i publiczne wciąż budzi zainteresowanie historyków i miłośników historii.
Często Zadawane Pytania (FAQ)
Na co zmarł król Edward?
Król Edward VII zmarł na zapalenie płuc. Zmagał się również z problemami kardiologicznymi, co dodatkowo osłabiło jego organizm.
Kto był następcą Edwarda VII?
Następcą Edwarda VII na tronie brytyjskim został jego syn, Jerzy V. Był on ojcem Edwarda VIII i Jerzego VI.
Czemu Edward VIII abdykował?
Edward VIII abdykował, ponieważ chciał poślubić Wallis Simpson, dwukrotnie rozwiedzioną Amerykankę. Jego związek z nią był nie do zaakceptowania dla ówczesnego rządu i Kościoła Anglikańskiego.
Kim był Edward VII?
Edward VII był królem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii oraz cesarzem Indii. Panował od 1901 do 1910 roku. Był synem królowej Wiktorii i księcia Alberta.
Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Edward_VII
